خانه سرخ و کوچه سرخ است و خیابان سرخ است

 باری از خون ، پهنه ی برزن و میدان سرخ است

 ده به ده ، پرچم خشم است که بر می خیزد

 مزرعه زرد و چپر سبز و بیابان سرخ است

تا گل خونی فریاد در این باغستان

 ساقه از ضربه ی شلاق زمستان سرخ است

 وحشتی نیست از انبوه مسلسل داران

 تا در این دشت ، غرور کینه داران سرخ است

 روسیاه است اگر این شب مردم کش بد

 تا دم صبح وطن ، سینه ی یاران سرخ است

 با تو سرسبزی از ایثار سیه پوشان است

 ای مسلط دستت از خون شهیدان سرخ است

تو دل نداری و غم هم نداری  اما من

.

خوشم از اینکه دلی دارم و غمی دارم !