| تبليغات | X |
ببین ! من در این قربانگاه حنجره - دراین قتلگاه صدا عاشقانه ترین آوازهای کهن را آموخته ام ! تا تو بشنوی - تا تو بشنوی تمام این شهر شب زده را کوچه گردی کرده ام ! و صدایم خواب کوچه هایی را آشفته می سازد که سالهاست هم قدمی دو هم نفس را از یاد برده اند ! با امروزها از دیروزها می خوانم - با یلداها از آفتابی چشمانت - با بادهای وحشی از قاصدک آرزوهایت - و گاه گاهی با گلوله ها از صدای خندهء کودکان از زندگی . . . !!! و در روزگاری که " عاشقی " ممنوع ترین اتّفاق زندگی ماست - به حنجره ام جرأت میدهم تا برای تو بخواند ! برای تویی که دوستت دارم ! ببین ! من در همین روزگار دوستت دارم !
+
نوشته شده در چهارشنبه 27 مهر1384ساعت 8:50 قبل از ظهر توسط شهرام
|
به دادم برس ! نذار تو شبِ قتل عام گل و آينه به جُرم غزل ساختن سوختن را نصيبم کنند !!!
+
نوشته شده در شنبه 23 مهر1384ساعت 5:6 بعد از ظهر توسط شهرام
|
عاشقی ممنوع ! بیا به رسم سادگی بشین کنار لحظه هام که بی تو حتیّ نفسُ برای موندن نمیخوام ! هیچکی به اونکه دوست داره حتیّ توخواب نمیرسه ! دستِ غزل افتاده تو دستِ سیاه حادثه ! 0000000000000000000000000000000000 گریه بارونُ ببین ، رو گونه های پنجرَس اینجا نفس بریدگی ، فرصتِ داغِ حنجرَس ! توفصل ممنوعه عشق که خط زدن رسیدنُ من توهوای بغض تو، بارونی کردم این تنُ! سیبِ گُلابِ شعرمن ، قسمتِ نابِ سرنوشت ! عاشقی ممنوعه ولی ، هنوزبایدازتونوشت ! نگو دروغه عشق من، مثل همه آدمَکا ! نگو سوار عاشقی گذشته از قصّهء ما ! نگو که خالی از توام توکوره راهِ سرگذشت تو راهِ سُرخ عاشقی،میشه مگه ازتوگذشت؟ من تو هوای بغض تو، تو این نفس بریدگی ترانه خوندم از چشات،به رسم سرسپردگی اینجااگرچه شب شده ، ازهمه آفتابی ترم ! عاشقی ممنوعه ولی ، من هنوزم دوسِت دارم سیبِ گُلابِ شعرمن ، قسمتِ نابِ سرنوشت ! عاشقی ممنوعه ولی ، هنوزبایدازتونوشت ! هنوز باید از تو نوشت . . . !
+
نوشته شده در پنجشنبه 21 مهر1384ساعت 11:16 بعد از ظهر توسط شهرام
|
به نام او امروز - ۲۰ مهر ماه - ياد روز حضرت حافظ همدم يکتا و بی همتای تمام تنهاييهای پاک ؛ همراز تمام لحظه های ناب عاشقي ؛ همايون هُمای آسمان گرگ و ميشِ عُمر !! مونس بی منّت نجواهای شبانه ؛ مَحرمِ هر چه رازِ مگو ! شايد اگر هيچّی نميگفتم بهتر بود ! تو خوب ميدونی که حافظ در اين روزگار مبهم و مکدّر ـ دراين قحطی انسان چه مفهوم روشن و زلالی از انسانيّت رو به کامِ پُر عطشِ روحمون ميريزه ؛ و باز خوب ميدونی که اگر حافظ نبود شب گريه های عاشقانه مان چيزی کم داشت ! و باز هزار حرف نگفته و يه عالم آواز نخونده ... ! صُبحدم از عرش می آمد خروشی عشق گفت : قُدسيان گويی که شعر حافظ از بر ميکنند ! تا عاشقی هست - يادش مانا !
+
نوشته شده در چهارشنبه 20 مهر1384ساعت 0:50 قبل از ظهر توسط شهرام
|
به نام او
هنوز حنجره ام پُر است از آوازهای نخوانده !
گرفتارِ حسرتی لبریزم !
من آرزو داشتم که صدایم چونان قبرستانی باشد !!!
قبرستانی برای دلگيرترين سکوتها -
قبرستانی برای هرچه نفس بریدگی !
+
نوشته شده در سه شنبه 19 مهر1384ساعت 11:23 بعد از ظهر توسط شهرام
|
راستی ! پاييز است ؛ آشنای من و بيگانهء تو !!!
+
نوشته شده در سه شنبه 19 مهر1384ساعت 2:46 قبل از ظهر توسط شهرام
|
نوشته های پیشین
آبان 1388
طراح
قالب